.

.

zondag 28 oktober 2018

N8 van de N8

Slapeloze Nacht

Ik denk aan vroeg
Want ik wacht
Kun je me horen
Als je slaapt
Met je ogen
Naar de hemel gericht
Want ik dacht
Te denken dat jij
Mij zou missen
In een bed
Willekeurig
Ongeduld tikt
Als regen
Op je wangen
Waar sproeten
Achterblijven
Want ik verwacht
Niets, maar hoop
Iets, stiekem te horen
Als ik vannacht
Aan vroeg denk
Wanneer jij niet
Naast mij wakker
Mijn sproeten telt

Als Nacht kon spreken
Dan zou zij diepe dromen
Achterlaten in mijn onderbewuste
Het weglopen van anderen
Werkelijkheid genegeerd
Als licht terugkeert
Generatie van de liefde
Die bang is voor

Ik wil niet genoemd worden
Door de Nacht

Ik denk aan jou
Wanneer kussen
Twee betekenissen krijgt
Aan de vorige keer
Toen twee, een
Werd en ik zachtjes
Insliep en jij nog zachter
Mijn bed verliet
De taal van de Nacht
die jij vloeiend spreekt
Zelfs als ik probeer
Te winnen van

Er is geen ontkomen
Aan dromen
Over jou

Als Nacht kon praten
Dan zou zij zoete woorden
Strooien op mijn kussen
Het gelach van anderen
Dronken imiteren
Die onderweg op de fiets
Vertellen over veroveringen
Die al vergeten waren

Ik wil niet genoemd worden
Door de Nacht

Ik denk aan laat
Wanneer donker blauw wordt
Toen jij zei
Doe je ogen dicht
En ik wenste
Een slaap zonder dromen
Toen jij zei
Dromen maakt slapen
Het wachten waard
En ik zweeg
Een bed zal altijd
Wachten op een
Slapeloze nacht

Er is geen ontkomen
Aan dromen
Over jou

zondag 22 april 2018

een ode aan de herinnering

Je rent door de straten, de wereld kleurt zachtroze
Je roept nog naar de mensen achter je
en je zomerjurkje wordt tegen je benen gedrukt.
Je haren vol zand
Buitenadem blijf je rennen. 

Een sterrenhemel voor je ogen
Je zit op de brug en geeft de fles door
Je hoort gelach van vrienden waarvan je de namen niet meer weet 
en je vraagt je af of het wel zulke goede vrienden waren

Je wordt wakker en ligt in een groot, warm bed
een deken omarmt je
je draait en draait, staat op, 
en loopt naar de deur,

De kamer verandert in een feest,
daar zijn lichten en het is druk.
Confetti dwaalt door de ruimte en landt op je hoofd,
Je voelt kou, het is sneeuw, 

Je staat midden in de stad in een tuintje achter de kerk,
kleine vlokjes maken een verschil, kleuren de wereld wit,
je nestelt je in je jas,
als je merkt dat je in de armen van degene staat
waarin je in al die herinneringen naar op zoek was. 

Herinneringen zijn grappig,
omdat je denkt dat ze je een beeld geven van hoe iets is,
van hoe iets geweest is, 
terwijl het in feit niets meer is dan een herinnering,

Heb je wel eens meegemaakt dat je een bepaald gebeurtenis anders lijkt te herinneren dan je vrienden? Dat je bepaalde woorden of gebaren anders hebt opgevat dan de rest? Dat iedereen een andere versie lijkt te hebben van die ene avond. 

Je fietst op een weg waar je niet zou mogen fietsen
en je vrienden bevinden zich rechts van je, op het fietspad
Je roept nog dat het allemaal wel meevalt, 
als je getoeter hoort. 

Je staat op het station, 
waar je trein voor de zoveelste keer vertraging heeft.
Je buigt je over je kop koffie en ruikt. 

Je waant je in een Italiaans café waar geroepen wordt 
in talen die je niet lijkt te begrijpen.
Dan hoor je je naam.

Met de Mediterrane zon op je huid voel je je warm,
als je merkt dat je je armen hebt gelegd rond iemand 
die niets meer is dan een herinnering. 

Herinneringen zijn als sterren en jouw hoofd is jouw sterrenhemel.
Je hoofd begint nachtzwart, waar herinneringen opkomen als sterren. 
Kleine puntjes van licht in je geheugen, 
ze vormen een pad, een figuur, ze maken
jou. 

De verbanden daartussen worden beelden,
sterrenbeelden.
Je geeft ze een naam en plaatst ze in een categorie.
In de hoop dat je ze dan nog voor je kan halen,
mocht het dan weer nacht worden.
In de hoop dat jij jouw herinneringen niet zal vergeten,
in de hoop dat de hoofdrolspelers van jouw herinneringen jou niet zullen vergeten. 

Want de angst om vergeten te worden,
hangt samen met de wil om herinnerd te worden. 

Ik neem het je niet kwalijk als je niet meer aan me denkt, 
het is je goed recht dat je verder bent gegaan.

Ik neem het je niet kwalijk als je wel nog aan me denkt,
ik denk ook aan jou. 


zaterdag 21 april 2018

2X chocobonbons







ENERGIEBALLETJES:



1. Haal de pitten uit de dadels en snij in vieren. Hak ze samen met de noten, gedroogd fruit, kokosolie en cacaopoeder in de keukenmachine, of blender. De noten hoeven niet helemaal fijn! Het is lekker als ze een bite hebben.
2. Draai van het notenmengsel balletjes van ongeveer 1 cm groot. Rol ze eventueel door cacaopoeder of kokosolie en laat ze een uur opstijven in de koelkast.
3. Koud vind ik ze het lekkerst, ze zijn een ideale bron van goede vetten, natuurlijke suikers en als je net als ik rauwe cacao gebruikt bevatten ze ook nog vele antioxidanten!

Ik gebruikte pinda's, amandelen, cranberry's, pompoen- en zonnebloempitten, een schepje hennepzaad, pure chocolade, geroosterde havermout (erg lekker!) en natuurlijk de dadels. Maar de combinaties zijn eindeloos. Wat dacht je van gedroogde stukjes appel, rozijnen en kaneel of een beetje vanillepoeder en geroosterde havermout.

De energieballetjes zijn perfect als snack voor een work-out of als healthy treat op de vrijdagavond, als je het snacken een beetje gezond wilt houden. Maar let op, hoe verleidelijk het ook is, noten bevatten wel veel calorieën en ook al vind ik dat je je daar niet te veel door moet leiden, te veel is nooit goed. Ze zijn erg makkelijk te maken en zijn echt heel erg lekker.

NOTENROTSJES




1. Smelt de pure chocolade au bain marie en mix de de noten door elkaar in een kom.
2. Gooi de noten bij de chocolade, (dit moet snel gaan, anders stolt te chocolade misschien!) mix zodat alles bedekt is en maak de kleine hoopjes.
3. Laat hard worden in de koelkast en eet ze net uit de koelkast op, dan zijn ze het lekkerst.

Deze chocolaatjes zijn zo simpel dat ik dit niet eens een recept durf te noemen. Zelfs de grootste keukenklunzen kunnen dit maken. Dus mocht je dit proberen wens ik je heel veel eetplezier toe!